Hoop

Ons speel emosionele aflos… om net te oorleef! 

Daagliks beleef ons al meer emosionele spanning en in ‘n poging om kop bo water te hou speel ons onbewustelik die “blame game”.  Ons emosionele kapasiteit emmers loop oor, ons kan en weet nie meer hoe om die masker, druk en verlies aan voorspelbaarheid te hanteer nie.  Ons word kwaai of wil nie meer opstaan nie.  Onbewustelik ontwyk ons verantwoordelikheid – eienaarskap van ons eie emosies en lewe.  

Ons dobber soos bootjies op die onvoorspelbare Covid see.  Dan begin ons vinger wys na almal wat ons dink die boot moes bestuur… die juffrou as my kind nie “cope” nie… die maats, die hoof, my man, my vrou… 

Tot ons besef die ankertou is nog heeltyd in my eie hande!  Waar gooi jy anker?  Jy kan kies…  Jy is die baas van jou denke.  Jy kies wat jy jou brein laat glo.  Watter boodskappies gee jy deur na jou brein?  Boodskappe van hoop of van dankbaarheid?  Of boodskappe van verwyt en wanhoop? 

Hoe hoop ek as my wêreld verkrummel? 

Jy begin klein – doen elke dag 1 taak wat ‘n verskil kan maak.  Oefen vir 1 minuut, lag hardop vir 1 minuut – kyk vir 1 minuut met liefde na jou kind.  Jy glo in jouself – herinner jouself elke dag aan 1 ding wat jy goed kan doen. 

Hoop is nie in grendeltyd toegesluit nie… hoop word juis gebore in swaarkry.  Wat is jou droom?  Wat is dit wat jy nog graag wil bereik?  Wat keer jou om dit te kry?  Sien grendeltyd het eintlik hoop en drome kom oopsluit – skielik het ons agter gekom dat tyd ‘n faktor is en nie vir altyd daar nie.  Ons kan kies om deur die deur van hoop te stap, ons kan kies om dit te doen waarvoor ons nog altyd bang was, maar so graag wil doen.  Daar is ‘n paar dinge wat grendeltyd nie kan sluit nie, kom ons fokus daarop en leef met hoop.